Boek Nederlands

Alledaagse waanzin : over rouw, woede, verlies en liefde

Lisa Appignanesi (auteur)

Alledaagse waanzin : over rouw, woede, verlies en liefde

Lisa Appignanesi (auteur)
Na het overlijden van haar echtgenoot komt Lisa Appignanesi terecht in een neerwaartse spiraal van rouw en woede. De emoties zijn zo overweldigend dat ze besluit de aard ervan te onderzoeken. Hoe reageer je als je geconfronteerd wordt met een onbegrijpelijk groot verlies?

Appignanesi beschrijft drie generaties van gevoelens. Naast haar eigen rouw ontleedt ze de boosheid van haar vader
Titel
Alledaagse waanzin : over rouw, woede, verlies en liefde
Auteur
Lisa Appignanesi
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Everyday madness
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2018
284 p.
ISBN
9789403138800 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

'Rouwen is reizen door een onderwereld van emoties'

Na het overlijden van haar echtgenoot kwam schrijver Lisa Appignanesi (72) terecht in een neerwaartse spiraal van overweldigende rouw en woede. Hoe komt het dat we reageren zoals we reageren, als we geconfronteerd worden met een onbegrijpelijk groot verlies, zo vroeg ze zich af.

Een van de sterkste emoties die Lisa Appignanesi voelde na de dood van haar man was woede. Kwaadheid op hem omdat hij was gestorven. Boosheid omdat zij hier nog was. En dan die verschroeiende woede tegenover anderen.

Ze zocht naar de instinctieve oorzaak van haar gekmakende verdriet en ontdekte een link met het huidige politieke landschap. De idealisering van een verleden dat was verdwenen en dat nooit meer zou terugkomen. In haar boek Alledaagse waanzin legt Appignanesi haar gemoedstoestand onder de loep en verbindt ze haar gevoelens met de universele beleving van rouw, woede, verlies en liefde in onze samenleving.

Een deel van de schok kwam voort uit de pure lichamelijkheid van de dood. Er was niets denkbeeldigs aan.

(uit 'Alledaagse waanzin')

"John stierf in 2015. Bijna drie jaar geleden nu. Wij waren 32 jaar samen geweest. Het was geen spectaculaire dood; hij was twee jaar daarvoor ziek geworden maar de nieuwe behandeling bleek aan te slaan. Ik had h…Lees verder

Rouw als waanzin

In een mooi, persoonlijk boek verhaalt de Britse schrijver en historicus Lisa Appignanesi over haar totaal onverwachte woede in een periode van rouw. De hoofdstukjes over de maatschappelijke context hangen er een beetje verloren bij.

'Dat is het enige waar je voor deugt. Stront opruimen.' Het zijn de laatste woorden die de Britse auteur Lisa Appignanesi van haar overhaast in een ziekenhuis opgenomen man te horen krijgt. Ze staat op dat moment in de aan zijn kamer grenzende badkamer, gebogen over een hopeloos ongeluk waarin zijn pyjamabroek drijft. Ze heeft de energie niet meer om te doen wat hij min of meer van haar eist, de boel opruimen en zijn lievelingspyjama wassen.

Een dag later is hij dood. Ze houdt zichzelf voor dat hij ijlde door de koorts en zichzelf niet meer was na twee jaar uitputtende kankerbehandelingen en het onafwendbare vooruitzicht van zijn dood. Maar toch, zijn laatste woorden willen niet meer uit haar hoofd: was dat wat hij werkelijk over haar dacht? Wat niet helpt is dat ze vlak voor de begrafenis op zoek gaat naar zijn testament en in een bureaula een envelop met foto's vindt.

Ze kent de jonge vrouw op de foto's. Vanwege haar waren Appignanesi en haar man negen jaar eerder u…Lees verder

'Mooi hoor, die verhalen, maar ik was woedend'

De Britse auteur Lisa Appignanesi verloor haar man, en schreef een boek over rouw, vooral over een onderbelicht aspect daarvan: woede. Die emotie ziet zij ook terug in de Brexit.

N a een ingrijpende kankerbehandeling leek het historicus John Forrester goed te gaan. Uitgeput was hij wel, net als zijn vrouw, Lisa Appignanesi. Op een dag ging zij even op bed liggen en kreeg een hartstilstand. Ze was heel even dood. Als haar man niet thuis was geweest, 'was ik eerst gegaan', aldus Appignanesi. "Blijkbaar zag iets in mij dat wel zitten." Maar haar man was thuis en belde hulpdiensten. Zijn vrouw redde het.

Forrester zelf niet. Weduwe Appignanesi schreef over de eerste achttien maanden na diens dood 'Alledaagse waanzin', over rouw, en vooral ook over woede. En over doorleven in een wereld waar iedereen zich net zo ontworteld lijkt te voelen als zij zelf.

Wanneer merkte u dat u wilde schrijven over uw rouw?

"Ongeveer een jaar na Johns dood. Ideeën keerden steeds terug in mijn hoofd. Dat herkende ik van eerdere werkprocessen, of het nu een historisch boek is of een thriller: als zinnen zichzelf in je hoofd voortdurend herhalen, dan moet je …Lees verder