De eigenlijke betekenis van een lang gedicht wordt geheel verduisterd door het notenapparaat van de bezorger, een eigenaardige buurman van de dichter.
Onderwerp
Pastiches, Literatuur
Extra onderwerp
De Standaard der Letteren
Titel
Bleek vuur
Auteur
Vladimir Nabokov
Vertaler
Peter Verstegen
Inleider
Charles Kinbote
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Pale fire
Editie
Vierde herziene druk
Uitgever
De Bezige Bij, 2021
287 p.
ISBN
9789403116211 (hardback)

Besprekingen

Wie gelooft nog in Nabokov?

Drie heruitgegeven romans schetsen mooi hoe perfect Vladimir Nabokov de magie van de fictie beheerste, en hoe hij die toverkracht tegelijk diep wantrouwde.

Dat je een roman voor waar zou nemen - het is toch te gek voor woorden? Zinnen lezen, geschreven door een ander, en dan geloven in wat ze beschrijven alsof het echt gebeurd is… Je zou net zo goed acteurs uit Thuis kunnen tegenkomen en uitroepen: ha, Frank en Simone, valt het mee in jullie nieuwe appartement? Toch is het dat waar veel mensen toe geneigd zijn. Het is absurd om je met fictie bezig te houden en niet met waarheid, of minstens met waarachtigheid, rekening te houden.

Dat raadsel - iemand verzint of bootst iets na, en precies daarom raken we er verslingerd aan - is even oud als de mensheid, en het i…Lees verder

‘Bleek vuur’ is de aan Shakespeare ontleende titel van een lang gedicht van de fictieve Amerikaanse dichter John Shade. Het wordt in deze roman bezorgd en toegelicht door een van de fascinerendste figuren uit Nabokovs werk, een buurman van de dichter, dr. Charles Kinbote, die ook het voorwoord schreef. Is hij een koning in ballingschap, zoals hij suggereert, of gewoon getikt? In ieder geval laat hij het gedicht hier volgen door een monsterlijk uitgebreid en misleidend notenapparaat, waarin het tragische onderwerp van het gedicht, de zelfmoord van de dochter van de dichter, geheel verdrongen wordt door de sinistere preoccupaties van de bezorger. Deze magnifieke parodie op de literatuurwetenschap, hilarisch en ontroerend tegelijk, is voor veel Nabokovianen het absolute hoogtepunt van dit oeuvre vol hoogtepunten. Herziene herdruk van de knappe (zeker wat het gedicht betreft) vertaling, met de Nijhoffprijs bekroond, van Peter Verstegen uit 1972.

Over Vladimir Nabokov

Vladimir Vladimirovitsj Nabokov (Russisch: Влади́мир Влади́мирович Набо́ков) (Sint-Petersburg, 22 april 1899 – Lausanne, 2 juli 1977) was een Russisch-Amerikaanse schrijver, dichter en literatuurcriticus. Zijn bekendste roman is Lolita uit 1955.

Levensloop

Nabokov was een zoon van een welgestelde familie uit het Russische Sint-Petersburg. Hij werd drietalig opgevoed; naast Russisch sprak hij vloeiend Engels en Frans. Nabokovs vader, Vladimir Dimitrijevitsj Nabokov, was jurist, journalist en een minister in het liberale Kerenski-kabinet en werd in 1922 in Berlijn vermoord door een Russische monarchist toen hij Pavel Miljoekov, een lid van de Staatkundig Democratische partij, tijdens een aanslag op zijn leven probeerde te beschermen.

Nabokov emigreerde na de Bolsjewistische revolutie naar Groot-Brittannië, waar hij onder meer Slavische letterkunde studeerde aan het Trinity College in Cambridge. Later verhuisde hij …Lees verder op Wikipedia